banner

நிகழ்வுகள்

// உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு, 2015 சனவரி 29 முதல் பிப்ரவரி 1 வரை, மலேயா பல்கலைக்கழகம், கோலாலம்பூர்// பெட்னா விழா,2015,சூலை 3-4, சான்பிரான்சிசுகோ, அமெரிக்கா //

சனி, 1 நவம்பர், 2014

காவிரிக்கரையில் தொடங்கி காந்தள் மலர் வரை







  நீண்ட நாட்களாக இருந்த விருப்பம் நிறைவேறும் மகிழ்ச்சியான நிமையங்கள் அவை. ஆம். தமிழர்களின் இசைக்கருவூலமான சிலப்பதிகாரத்தில் இடம்பெறும் கானல்வரிப் பகுதியின் அரிய பாடலடிகளைக் காட்சிப்படுத்தித் தமிழ் இலக்கிய அறிமுகம் இல்லாதவர்களும் கண்டு மகிழச் செய்ய உள்ளோமே என்று நெஞ்சுக்குள் நினைவுகள் சுழன்றவண்ணம் இருந்தன. திங்கள் மாலை வெண்குடையான், மன்னு மாலை வெண்குடையான், உழவரோதை மதகோதை எனத் தொடங்கும் கானல்வரிப் பாடல்களுக்கு உரிய காட்சிகளைப் படத்தொகுப்பாளர் பொருத்திக்கொண்டிருந்தார். சில காட்சிகள் கண்களைக் குளிர்ச்சிப்படுத்தின. சில காட்சிகள் இலக்கியவரிகளுடன் பொருந்தி நின்று இன்பம் தந்தன. சில நேரங்களில் வந்த காட்சி மீண்டும் மீண்டும் வருவதுபோன்று உணர்ந்தேன்.

 காட்சி குறைவாக உள்ளதால் வந்த காட்சியையே அடுக்க வேண்டியுள்ளது என்று தொகுப்பாளர் சற்று அலுத்தவாறு சொன்னார். அன்புகூர்ந்து தொகுப்புப்பணியை நிறுத்தி வையுங்கள். ஒரு நாள் கொடுங்கள். உரிய காட்சிகளுடன் திரும்புகின்றேன் என்று உறுதி சொல்லி இல்லம் மீண்டேன். முன்பு இரண்டுநாள் காவிரியாற்றில் எடுத்த காட்சிகள் போதுமானதாக இல்லை என்பது உண்மைதான். மீண்டும் காவிரிக்கரையில் ஒரு நாள் முழுவதுமாக வாழ வேண்டும் என்று நினைத்துத் திட்டமிட்டேன்.

  முன்பெல்லாம் காலையில் அல்லது பகலில் புறப்பட்டுத் திருச்சிராப்பள்ளியை அடைவதற்குள் மாலை வந்துவிடும். எனவே இந்த முறை திருச்சிராப்பள்ளிக்கு இரவே சென்று தங்கிவிட வேண்டும். வைகறையில் எழுந்து காட்சிகளை எடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன். அதற்குத் தகுந்தாற்போல் திருச்சிராப்பள்ளி நண்பர்களிடம் எங்கள் பயணத்திட்டத்தை உறுதிப்படுத்தினேன். செண்பகத் தமிழரங்கு இராச. இளங்கோவன் அவர்கள் அண்ணன் திரு. கேசவனார் அவர்களிடம் சொல்லித் தங்குவதற்கு அறையைப் பதிந்தார். என் வருகையை அறிந்த அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஊக்கப்படுத்தி, அழைத்தனர்.

ஒரு வாடகை மகிழ்வுந்தில் புதுச்சேரியிலிருந்து மாலைநேரத்தில் நானும், ஒளி ஓவியர் தம்பி பரத்தும் புறப்பட்டோம். இடையில் சிற்றுண்டி உளுந்தூர்ப்பேட்டையில் முடித்தோம். இரவு பத்து மணியளவில் திருச்சிராப்பள்ளித் தெப்பக்குளம் ஒட்டிய விடுதிக்குச் சென்று சேர்ந்தோம்.

வைகறை நான்கரை மணிக்கு எழுந்தோம். நான் வெளியில் வந்து நின்று விடிந்தும் விடியாத காலைப்பொழுதில் மலைக்கோட்டை அழகைக் கண்டு மகிழ்ந்தேன். முதலில் நான் குளித்து முடித்துத் தெப்பக்குளத்தைச் சுற்றி ஒரு நடைபோட்டேன். பலவாண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த இடம் அல்லவா? பழைய நினைவுகள் நெஞ்சில் எழுந்து அடங்கினதெப்பக்குளத்தில் பலவாண்டுகளுக்கு முன்பு பார்த்த மீன் காட்சியைப் பார்க்கலாம் என்று நினைத்தேன். இன்னும் பொழுது சரியாகப் புலராததால் மீன்கள் காட்சிக்குக் கிடைக்கவில்லை.

  ஐந்தரை மணிக்கு விடுதியிலிருந்து வெளியேறினோம். காவிரியின் தென்கரையில் இருந்தபடி ஆற்றை ஒரு நோட்டமிட்டோம். இன்னும் கங்குல் விலகவில்லை. கரூர் சாலையில் அல்லூரை நோக்கிச் சென்ற வண்டியைத் திருவள்ளுவர் தவச்சாலையை ஒட்டி நிறுத்தும்படி சொன்னேன். தவமுனைவர் ஐயா இரா. இளங்குமரனார் அவர்கள் தம் தவச்சாலை வாழ்க்கையில் நிறைவுகண்டு இப்பொழுது மதுரைக்குப் போக உள்ள செய்தி நினைவுக்கு வந்ததால் ஐயாவின் தவமனையைக் காணும் வேட்கை எழுந்தது.





  1994 அளவில்  ஐயா அவர்கள் தவச்சாலையை உருவாக்க நினைத்தபொழுது நான் திருச்சிராப்பள்ளி பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆய்வு மாணவன். தவச்சாலை திறந்தபொழுது அந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டவன். அதன்பிறகு தவச்சாலை நூலகத்தை காரி, ஞாயிறு கிழமைகளில் பயன்படுத்திப் படித்தவன். அதுபோல் ஐயாவிடத்து மிகுந்த அன்புகொண்டவன். அவர்களின் தமிழ்ப்பணியையும், தமிழ் உணர்வையும் அறிந்தவன். அந்த அடிப்படையில் தவச்சாலைக்குள் இருந்த அம்மையாரை அழைத்து, என்னை அறிமுகம் செய்துகொண்டு தவச்சாலையைப் பார்க்க விரும்புவதைத் தெரிவித்தேன். அவர்களும் அன்புடன் வரவேற்றுத் தவச்சாலை நிலைகளை விளக்கினார்.

  ஐயா அவர்கள் தம் வாழ்நாள் செயலாக உருவாக்கிய திருவள்ளுவர் தவச்சாலையிலிருந்து விடுபட்டு இப்பொழுது மதுரையில் வாழ்வதற்கு முன்வந்த செய்தியை அம்மா அவர்கள் எனக்கு விளக்கினார்கள். தவச்சாலை நூல்கள் திரு. சு. இராமசாமி நினைவுப் பல்கலைக்கழகத்திற்கு வழங்கப்பட்டுள்ளதாகவும்தமிழ்ப்பற்றுடையை தங்கள் குடும்பத்திற்கு ஐயா அவர்கள் மதிப்புத்தொகை பெற்றுக்கொண்டு இந்த தவச்சாலையை வழங்கியுள்ளதாகவும் அம்மா அவர்கள் சொல்ல, அறிந்தேன்.

  காவிரிக்கரையில் ஐயா அவர்கள் தவவாழ்வு நடத்திய அந்தத் தவமனை இப்பொழுது ஐயா இல்லாமல் தனித்து உள்ளது. ஆனால் ஐயா அவர்களுடன் மூன்று தலைமுறையாகப் பழகிய, தமிழ்ப்பற்றுடைய குடும்பத்தினரிடம் தவமனை இப்பொழுது உள்ளமை ஆறுதலாக இருந்தது. தவமனையில் இருந்த அம்மாவிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டு காவிரியாற்றின் போக்கைப் படமாக்கும் திட்டத்தில் இறங்கினோம். மேட்டூர் அணையில் தண்ணீர் நிறுத்தப்பட்டுள்ளதால், அண்மையில் பெய்த மழைநீர், பிற அணைகளிலிருந்து திறந்துவிடப்பட்ட மழைநீர் காரணமாகப் புதிய நீர்ப்போக்கு  மிதமாக இருந்தது.

  சில இடங்களில் கரையிலிருந்தும். சில இடங்களில் ஆற்றின் நடுவிடம் வரையும் சென்றும் காலைக் கதிர்க்காட்சிகளைப் பின்புலமாகக் கொண்ட காவிரியை அழகுடன் காணொளியில் எடுத்துக்கொண்டோம். காவிரியை மீட்க முடியவில்லை என்றாலும் எதிர்காலத் தமிழகத்திற்குப் பாதுகாத்து வழங்கும் வகையில் சில நீர்ப்போக்குக் காட்சிகளை எடுக்க முடிந்ததே என்று மன அமைதிகொண்டேன்.

  குளித்தலை வரை பயணம் செய்து காவிரியின் தென்கரைப் பகுதிகளைக் கண்டு மகிழ்ந்தோம். பல்வேறு அணைசார் காட்சிகள், மதகுக் காட்சிகள் யாவும் சிலப்பதிகார வரிகளுக்குப் பொருத்தமாகப் படமாக்கிக்கொண்டோம். அடுத்துக் காவிரியின் வடகரையிலிருந்து பல்வேறு காட்சிகளை எடுக்கத்தொடங்கினோம். பல்வேறு குருவிகள், கொக்குகள், நாரைகள், அரிநெல்லிக்காய், பூக்கள், குரங்குகள், மீன்கள், நீர்க்கோழிகள் படக்கருவிகளில் பதிவாயி.




  தமிழ்த்தொண்டர் அண்ணன் கேசவன் அவர்கள் நாங்கள் எந்த இடத்தில் இருக்கின்றோம் என்று வினவி எங்களை ஆற்றுப்படுத்தியவண்ணம் இருந்தார். முக்கொம்பிலிருந்து அணைக்கரை, மேலூர் வழியே திருவரங்கம் வரும்படி சொன்னார். அதனால் நாங்களும் காவிரியின் வடகரையில் பயணம் செய்யத் திட்டமிட்டோம். முதல்நாள் பெய்த மழையில் சாலைகள் பழுது என்பதால் இந்த வழியில் மகிழ்வுந்து செல்லாது என்று வழிப்போக்கர்கள் சொன்னார்கள். ஆனால் அந்த நேரத்தில் பெரிய மகிழ்வுந்து ஒன்று வந்தது. அவர்களை வினவியதில் பாதைகளில் கவனமாகச் செல்லமுடியும் என்றும் தாங்கள் அவ்வாறே வந்ததாகவும் கூறினார்கள்.  

  ஒரு வண்டி மட்டும் செல்லும் வழியாக அந்தப் பாதை இருந்தது. எதிரில் ஏதேனும் வண்டிகள் வந்தால் மாற வழியில்லை. எங்கள் வண்டி சிறிய வண்டி என்பதால் நம்பிக்கையுடன் சென்றோம். இடையில் மயில்களின் கூட்டமும் குயில்களின் குரலும் கேட்டவண்ணம் இருந்தன. ஆனால் அவற்றைப் படமாக்கமுடியவில்லை. ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த இடங்களின் வருணனைகளின் அனைத்துக் காட்சிகளும் இப்பொழுதும் எங்களுக்குத் தெரிந்தன.  பாதையில் மெதுவாகச் செல்ல நேர்ந்தது. தூரம் நீண்டுகொண்டே இருப்பதாக உணர்ந்தேன். இடையில் சிறு பள்ளம் இருந்தது.

  மற்ற வண்டிகள் பெரிய வண்டி என்பதால் தாராளமாகச் சென்றன. எங்கள் வண்டி சிறிய வண்டி என்பதால் பள்ளங்களில் வண்டியின்முன் பார்இடித்தது. எனவே அருகில் கிடந்த கற்களை எடுத்துப்போட்டு, பள்ளத்தைச் சரிசெய்தபடியே சென்றோம். சிறிது கவனம் தவறினாலும் வண்டி ஆற்றிலோ, அல்லது அடுத்த கொள்ளிடத்தின் பள்ளத்திலோ விழ நேரும் என்ற நிலை இருந்தது. இப்பொழுது பள்ளம் அடிக்கடி தென்பட்டது. இனி திரும்பவும் முடியாது. முன்னேறவும் முடியாது என்ற நிலை. வழிப்போக்கர்கள் எங்களுக்காக இரங்கினார்கள். ஆனால் படபிடிப்பில் நாங்கள் சமரசம் ஆகாமல் தொடர்ந்து படம் எடுப்பதும் அலுப்பு ஏற்படும்பொழுது வண்டியை நகர்த்திக்கொண்டு திருவரங்கம் நோக்கி முன்னேறுவதுமாக வந்தோம்.

  பெரும் இடையூறுகளுக்கு இடையே அணைக்கரை என்ற ஊர் தென்பட்டது. அங்குதான் தார்ச்சாலை தொடங்கியது. மக்கள் வாழும் பகுதி அது. அங்கு சில ஆட்டு நிரைகளைப் படமாக்கினோம். இனி எங்கும் இறங்காமல் நேரே வண்டியைச் செலுத்தும்படி ஓட்டுநரைக் கேட்டுக்கொண்டோம். வண்டி திருவரங்கத்தை அடைந்து. சிறப்பான வீட்டு உணவு. உண்டவர்களின் உரையாடலில் மயிலாப்பூர், மேற்கு மாம்பலம், பெங்களூரு என்ற சொற்கள் அடிக்கடி ஒலித்தன. பணி ஓய்வுக்காலம் பற்றி அவர்களின் உரையாடலில் சிறப்புச் செய்திகள் இருந்தன. வாழ்வதற்கு ஏற்ற இடம் திருவரங்கம் என்று ஆர்வமுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள். பகல் ஒரு மணியளவில் மதிய உணவை முடித்தோம். ஓர் உணவு அறுபது உருபா. சில திண்பண்டங்களையும் வாங்கிக்கொண்டு கல்லணை வழியாகத் திருவையாறு செல்லும்படி ஓட்டுநருக்குக் குறிப்பு வழங்கினேன்.

  ஓட்டுநரும் இப்பொழுது குடந்தை ப. சுந்தரேசனார் ஆவணப்படத்தின் பெரும்பகுதியை அறிந்துவிட்டதால் அவரே தேவையான இடங்களில் வண்டியை நிறுத்தினார். இப்பொழுது ஒரு வாத்துக்கூட்டம் வயலில் பெருங்குரல் எடுத்து பேசிக்கொண்டிருந்தது. மெதுவாக அந்த வாத்துகளை ஓரிடத்தில் குவித்துக் காட்சிப்படுத்தினோம். திருக்காட்டுப்பள்ளி வழியாகத் திருவையாற்றை நோக்கி வந்து சேர்ந்தோம். ஐயா தங்க. கலியமூர்த்தி அவர்கள் எங்கள் வருகைக்காகக் காத்திருந்தார். மாலை நான்குமணிக்குத் திருவையாற்றில் சில காட்சிகளை எடுக்க நினைத்தோம். புகைப்படக்கருவிகள் இப்பொழுது மின்னேற்றம் செய்தால்தான் இயங்கும் என்ற நிலை ஏற்பட்டது. எங்கள் புகைப்படக் கருவிகளுக்கு உரிய மின்கலன்களை இப்பொழுது மின்னேற்றம் செய்தோம். அதுவரை குடந்தை ப. சுந்தரேசனார் குறித்த செய்திகளை உரையாடி என் செல்பேசியில் பதிந்துகொண்டேன்.

  மாலைவெயில் குறையத் தொடங்கியது. சில காட்சிகளை அவசர அவசரமாக எடுத்துக்கொண்டோம். குடந்தை ப. சுந்தரேசனார் அவர்கள் அமர்ந்து பெரியபுராணம், சைவசித்தாந்த சாத்திரங்களைத் திருவையாற்றுப்பகுதி மக்களுக்குப் பாடம் நடத்திய அரங்கினைக் காட்சிப்படுத்தினோம். ஐயா அவர்கள் விரும்பி உண்ட திருவையாறு அசோகா அல்வாவை எங்களுக்கு வாங்கித் தர திரு. கலியமூர்த்தி அவர்கள் விரும்பினார்கள். வேண்டாம் என்றும் அடுத்த முறை வரும்பொழுது அமர்ந்து உண்ண அணியம் என்றும் கூறிப் பிரியா விடைபெற்றோம்.

  மாலை 4.30 மணிக்குப் புறப்பட்டு, திருமானூர். கீழைப்பழூர், பொய்யூர். வி.கைகாட்டி, தத்தனூர் வழியாக ஒரு மணி நேரத்தில் உடையார்பாளையத்தை அடைந்தோம். எப்பொழுதும் குறிப்பிட்ட வேகத்தில் செல்லும் எங்கள் வண்டி பெருவேகமெடுத்துப் பறந்தது. பொழுது சாய்ந்து, இப்பொழு இருட்டின் சாயல் தெரியத் தொடங்கியது. மலங்கன்குடியிருப்பு இரா. இரவி அவர்கள் முன்பே திட்டமிட்டு ஏற்பாடு செய்தபடி நண்பர் திரு. அரங்கன் அவர்கள் எங்களுக்காகக் காத்திருந்தார்.

  நானும் நம்பிக்கையை வரவழைத்துக்கொண்டு, இடையாறு என்னும் சிற்றூருக்குச் சென்று நில உரிமையாளரைத் தேடிப்பிடித்து நிலத்துக்குச் செல்லும்பொழுது இருட்டத்தொடங்கியிருந்து. இன்னும் சற்று நேரத்திற்கு முன்பாக வந்திருந்தால் ஒரு ஏக்கர் பரப்பில் இருந்த காந்தள் மலர்களை (கார்த்திகைப்பூக்களை) அழகாக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கலாம். இருப்பினும் காந்தள் மலர்களைக் கிடைத்த நேரத்தில் காட்சிப்படுத்தினோம். சில படங்கள்  அழகாக இருந்தன. மற்ற படங்கள் தெளிவாக இல்லை. எங்கள் முயற்சிக்குக் கிடைத்த பரிசாக அந்த அரிய படங்களை எடுத்துக்கொண்டு புதுச்சேரிக்குப் புறப்பட்டோம்.


  வழிப்பட்ட ஊர்களில் எல்லாம் உறவினர்களின் - நண்பர்களின் வீடுகள் இருந்தன. சில நண்பர்களை மட்டும் சாலைக்கு வரச்சொல்லிப் பார்த்தபடி புதுச்சேரிக்கு வந்துசேர்ந்தேன். என் மனைவியும், குழந்தைகளும் காலையில் நடைபெறும் தம் தம்பியின் மண உறுதிப்பாட்டுக்குச் சொல்லிவிட்டுச் செல்ல எனக்காகக் காத்திருந்தனர்.

செவ்வாய், 28 அக்டோபர், 2014

காரும் மாலையும் முல்லை…


படப்பிடிப்புக் காட்சி


படப்பிடிப்புக்காட்சி

இலக்கியம் பயிலத் தொடங்கியதிலிருந்து கார்காலம், மாலைநேரம், மாலைநேரத்தில் பீர்க்கம்பூ பூக்கும், ஆநிரைகள் வீடு வந்து சேரும், ஆயர்கள் வரும்வரை இல்லில் பெண்டிர் காத்திருப்பர் என்பதைத் தொடர்ந்து கேட்கவும் படிக்கவுமாக இருந்துள்ளேன்.

அப்பொழுது மருத நிலத்தில் (வயலும் வயல்சார்ந்த இடமும்) இருந்தபடி முல்லைநில (காடும் காடு சார்ந்த இடமும்) வாழ்க்கையைப் படிக்க நேர்ந்தது. சிலபொழுது நெய்தல் நிலம் (கடலும் கடல்சார்ந்த இடமும்) சார்ந்த வாழ்க்கையையும் வாழ நேர்ந்தது. ஆனால் முல்லைநிலத்தைப் பார்த்ததோடு சரி. அங்கு வாழ்ந்தது இல்லை. அதனால் முல்லைநிலத்தில் ஒருநாளாவது வாழ்வோமே என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தபொழுதுதான் அது நேர்ந்தது.

பெரும்பாணாற்றுப்படையில் வரும் தொடுதோல் மரீஇ.. எனத் தொடங்கும் பாடலடிகள் முற்றாக ஆயர்மகன் ஒருவனின் வருணனையைக் கொண்டுள்ளதை அந்த அடிகளை ஆழமாகக் கற்கும்பொழுது அறிந்தேன். முல்லைநிலத்தில்தான் தமிழர்களின் இசைக்கருவிகள் தோன்றியுள்ளன என்ற குறிப்பையும் இப்பாடலடிகள் தருகின்றன. இந்த அடிகளை நம் பண்ணாராய்ச்சி வித்தகர் ப. சு. அவர்கள் பாடிக்காட்டிய முறைமையை அறிந்ததிலிருந்து அதனைக் காட்சிப்படுத்திப் பார்ப்போம் என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்.

முதலில் ஆயர்குல மகனாக யாரை நடிக்கவைப்பது என்று சிந்தித்தபொழுது திரைப்பட இயக்குநர் அண்ணன் .கௌதமன் அவர்கள் என் எழுத்தாளர் நண்பர் ஒருவரை நடிக்கவைக்கலாம் என்று கருத்துரைத்தார். அவர்தான் சரியான தேர்வாக எனக்கும் தெரிந்தது. ஆனால் அவருக்கு வேறொரு பணி இருந்ததால் அந்தத் தேர்வு பொய்த்தது. அதுபோல் ஒளி ஓவியர் யார் என்று சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தேன். பழைய   ஒளி ஓவியர் கிட்டவில்லை. என் பொருள்நிலைநோக்கிப் புதியதாக ஓர் ஒளி ஓவியரைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். வேறொரு சூழலில் புதியதாகக் கிடைத்த இலக்கிய நண்பர் ஒருவரை நடிக்க வரும்படி அழைத்தேன். அவர் உடனடியாக வருவதற்கு இசைவு தெரிவித்தார்.

நானூறுக்கும் குறையாத நாட்டு மாடுகள் தமிழகத்தில் ஓரிடத்தில் கிடைக்குமா என்று என் நண்பர்கள் பலரையும் தொடர்புகொண்டு கேட்டுப் பார்த்தேன். பலரும் மாடுதேடும் படலத்தில் ஈடுபட்டனர். இலங்கையில் ஒருமுறை ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மாடுகள் சாலைகளைக் கடந்ததைப் பார்த்த நினைவு எனக்கு வந்தது. சாலைகளில் மாடுகள் கடக்கும் என்று அறிவிப்புப் பலகையும் அங்கு இருந்தது. மாடுகள் கடக்கும்வரை இடையூறின்றி நாம் காத்திருக்க வேண்டும். இலங்கைச் சாலைகளில் தயிர்ப்பானைகளும் விற்பனைக்கு இருந்தன.

என் கல்லூரி நண்பர் திரு. முத்து அவர்களிடம் படப்பிடிப்பு உரிய வகையில் நடக்க நானூறு நாட்டுமாடுகள் வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டேன். அவரும் மாடு உள்ள இடத்தை அடையாளம் கண்டு இசைவும் பெற்றுவிட்டார். நாடு கிடைத்தாலும் கிடைக்கும். நாட்டுமாடு கிடைக்காது போலும். பாலுக்கு ஆசைப்பட்டு இனக்கலப்பு தமிழகம் முழுவதும் மாட்டிலும் நிகழ்ந்துவிட்டது.

மாடு கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் ஒரு மகிழ்வுந்து அமர்த்திக்கொண்டு ஒளி ஓவியருடன் சேலம் நோக்கிப் புறப்பட்டோம். விழுப்புரத்தில் இரவுப்பொழுதில் செந்நிறப் பானைகள் இரண்டை வாங்கிக்கொண்டோம். ஆயர்மகன் தீமூட்டிக் குழல் செய்வதற்குத் தேவைப்பட்டது. இரவு உணவை உளுந்தூர்ப்பேட்டையில் உண்டோம். மூன்று மணிநேர ஓட்டத்திற்குப் பிறகு சனிக்கிழமை இரவு 10 மணியளவில் ஆத்தூரில் தங்கினோம். நண்பர் முத்து அவர்கள் எங்களை வரவேற்க விடுதிக்கு வந்திருந்தார். நண்பர்களுடன் உரையாடியவாறு காலையில் படப்பிடிப்புக்கு வேண்டியவற்றைச் சிந்தித்தோம்.

ஆயர்மகன் குடிப்பதற்குக் கூழ் தேவைப்பட்டது. இரவு பதினொரு மணிக்கு நண்பர் முத்து அவர்கள் கூழ் தயாரிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டார். வைகறை நான்கு மணிக்கு எங்கள் குழுவினர் எழுந்து கடன்முடித்தோம். ஆயர் மகனாக நடிக்கும் அறின் சென்னையிலிருந்து ஆத்தூருக்குத் தொடர்வண்டியில் வந்துசேர்ந்தார். காலை 5 மணிக்கு வந்து எங்களுடன் இணைந்துகொண்டார். மகிழ்வுந்து புறப்பட்டு திரு. முத்து அவர்களின் இல்லம் நோக்கிச் சொன்றது. அங்குக் கூழையும் பானையையும் எடுத்துக்கொண்டோம். கொல்லிமலைக் கேழ்வரகின் சுவையைச் சுவைத்து மகிழ்ந்தோம்.

எங்கள் வண்டி முல்லைநிலம் நோக்கிப் புறப்பட்டது. நண்பர்கள் சிலர் எங்களுக்காக வழியில் காத்திருந்தனர். திரு. செயராமன் அவர்கள் உள்ளூர் ஏற்பாடுகளைச் சிறப்பாகச் செய்திருந்தார். திரு. பாம்பையன் அவர்கள் எங்களுக்காகத் தம் மாநாடுகளை ஒரு கறட்டில் தேக்கி வைத்திருந்தார்.

காலை 7 மணிக்கு நாங்கள் படப்பிடிப்புக் களத்திற்குச் சென்றுசேர்ந்தோம். இடையில் பாக்கும், மஞ்சளும், சோளமும் பசுமையைப் பரிசாக நீட்டி எங்களை வரவேற்றன. வரும்பொழுது நின்றுபேசுவோம் என்று இயற்கைக்குப் பதிலுரைத்துப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். நான்கு பக்கமும் மலையும் காடுமான ஒரு முல்லைநிலப் பகுதி ஓவியத்தில் தீட்டியது போல் கண்முன் இருந்தது. இரவு மழைபெய்திருந்ததால் நிலம் குளிர்ச்சியாக இருந்தது. மழையின் காரணமாக மாடுகள் மேட்டுநிலத்தில் தங்கவைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த மாநாடுகள் மழையில் நனைந்தாலும், வெயிலில் காய்ந்தாலும் தாங்கிக்கொள்ளும் வகையில் உடல்வாகு பெற்றிருந்தன. மாடுகளின் கால்கள் குதியப்பட்டு, குழுவாக இருந்தன. கன்றுகள் சில இளம் வெயில் தாங்காமல் நிழல்தேடித் தாயின் நிழலில் அடைந்து கிடந்தன. சில நிழல்தேடி மெதுவாக நடந்து பார்த்தன. புல்லைக் கொறித்துப் பார்த்தன சில. கன்றுகள் எங்கள் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டன. பல நாள்களாகத் தேடிய இயற்கை அழகு எங்கள் கண்களைக் குளிர்வித்தன. நண்பர்கள் திரு. முத்து, திரு. செயராமன் உள்ளிட்டோர் எங்களைத் திரு. பாம்பையன் பொறுப்பில் விட்டுவிட்டுப் புறப்பட்டனர்.

புகைப்படக் கருவியை ஒளி ஓவியர் எடுத்து, இருந்தும், கிடந்தும், நின்றும், ஓடியம், தவழ்ந்தும் பல கோணங்களில் படமாக்கினார்.  மாடுகளும், கன்றுகளும் எங்கள் கருவிகளுக்குள் சிறைப்பட்டன. தேவையான கோணங்களில், விருப்பங்களில் காலை பதினொரு மணி வரை படமாக்கினோம். கதிரவனின் வெப்பக்கதிர்கள் தன் சினத்தை வெளிப்படுத்தியபொழுது மாடுகள் மேய்ச்சலுக்குப் புறப்பட்டன. காடுவரை கொண்டுபோய் விட்டுவிட்டுத் திரும்பினோம்.

அதற்குள் காலை உணவை எங்கள் ஓட்டுநர் எங்களுக்காக  வாங்கி வந்திருந்தார். மணிமேகலையில் இடம்பெறும் காயசண்டிகையின் யானைத்தீ போன்று பசி எங்களை வாட்டி வதைத்தது. ஆர்வமுடன் கிடைத்த உணவை உண்டுமுடித்தோம். காலை உணவுக்குப் பிறகே அனைவருக்கும் நல்ல “நெகா” வந்தது. அடுத்து, இருந்தஇடத்தில் எடுக்கும் காட்சிகளைத் திட்டமிட்டு எடுத்துமுடித்தோம். ஆயர்மகன் கூழார் இடையனாக அமைந்த காட்சி, செந்தீ தொட்ட காட்சி, படலைக் கண்ணியனாக நடமாடும் காட்சிகள் படமாயின.  அதற்குள் பகலுணவையும் எங்கள் ஓட்டுநர் வாங்கிவந்தார்.

அந்த ஊரில் மாவு அடைதான் பகலுணவாகக் கிடைத்தது. ஆளுக்கு நாலு மாவுஅடை(பரோட்டா) வந்து சேர்ந்தது. உண்மையாக மாடுமேய்க்கும் பாம்பையன் குழுவுக்கும் மாவு அடை வாங்கி வந்தோம். அனைவரும் மகிழ்ச்சியாக ஒரு சிறுகுடில் அருகிருந்த மாமர நிழலில் வயிறார உண்டோம். பிற்பகல் மூன்று மணியானது. இனி மாடுகள் காட்டிலிருந்து தண்ணீர்குடிக்க நீர்நிலைக்குத் திரும்பும் என்றார்கள். புதுச்சேரிக்குப் புறப்படுவதற்கு அணியமாக எங்கள் உடைமைகளைப் மகிழ்வுந்தில் வைத்துவிட்டு மீண்டும் மாடுகளை வரவேற்க, காட்டைநோக்கிப் புறப்பட்டோம். மாடுகள் எங்களைப் பார்த்து விரட்ட வாய்ப்பு இப்பொழுது உள்ளது என்று திரு. பாம்பையன் குறிப்பைச் சொல்லிவிட்டு, மாடுகளைக் கீழிறக்க, காட்டை நோக்கிச் சொன்றிருந்தார். அனைவரும் பாதுகாப்பாக உரிய இடங்களில் இருந்துகொண்டு படப்பிடிப்பைத் தொடங்கினோம்.

மாடுகளும் கன்றுகளுமாக ஒவ்வொன்றாக நீர்நிலை நோக்கி வந்தன. பெரிய காளைகள் இப்பொழுது மாடுகளுக்குப் பாதுகாவலர்கள் போல் வந்தன. அதன் திமில்களும், கொம்புகளும் எங்களுக்கு அச்சத்தைத் தந்தன. ஆனாலும் அவை அழகிய ஆவின் மையலில் இருந்ததால் எங்களை அது பொருட்படுத்தவில்லை. கன்றுகள் சில புதியதாகத் தெரிந்தன. அங்கு வந்த திரு. பாம்பையன் சொன்னார்: நேற்று மேய்ச்சலுக்குச் சென்ற ஒரு மாடு திரும்பவில்லை. சினை மாடு. இரவு மேய்ச்சலுக்குச் சென்ற இடத்தில் கன்றுபோட்டு, இரவு முழுவதும் கன்றைப் பாதுகாத்து, காலையில் மேயச் சென்ற மாடுகளுடன் இணைந்து இப்பொழுது வந்துள்ளதைச் சொன்னார். அந்த மாட்டையும் கன்றையும் பார்த்தபொழுது ஈன்றணிமைத்தாய் இருந்தது. நேற்றுப் பிறந்த இளம் கன்று மெதுவாகத் தாயுடன் நடந்து சென்றமையைக் கவனித்தபொழுது சீறாப்புராணத்தில் நபிபெருமானைக் காண்பதற்குப் புறப்பட்ட இளம் மறியாகத் தெரிந்தது.

மாலைநேரம் என்பதால் மழைக்கு உரிய கருமுகில்கூட்டங்கள் வானுக்கு அழகுசேர்த்து நின்றன. மயில்கள் அங்குமிங்கும் அகவிக்கொண்டே இருந்தன. சில மயில்களைப் பார்த்தோம். மழைநேரத்தில் கூட்டமாகத் தோகைவிரித்தாடும் என்றார்கள். சோளங்களை வீசியெறிந்தால் அவற்றை உண்ணக் கூட்டமாக வரும் என்ற குறிப்பையும் அறிந்தோம். வேண்டிய காட்சிகளைப் படமாக்கிக்கொண்டு அனைவரிடமும் நீங்கா விடைபெற்றுக்கொண்டு புறப்பட்டோம்.

இடையில் மஞ்சள்செடிகளும் சோளப்பயிர்களும் எங்கள் ஓளிப்படக் கருவிக்குள் கட்டுண்டன. தொடுதோல் என்று பெருபாணாற்றுப்படையில் வரும் செருப்பைப் படமாக்க மறந்தது அப்பொழுதுதான் எங்களுக்கு நினைவுக்கு வந்தது.

காலையில் செருப்புக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகளையும் செய்திருந்தோம். என்றாலும் படம் எடுக்கும் பரபரப்புகளுக்கு இடையில் செருப்புக்காட்சி எடுக்காமல் விடுபட்டிருந்தது. கடைத்தெருவை அடைந்து 98 அகவையுடைய திரு. இராசு நாயுடு அவர்களைக் கண்டு அவரிடம் இருந்த பழைமையான தோல்செருப்பைக் கேட்டபொழுது அருகிலிருந்த வீட்டுக்கு என்னை அழைத்துச்சென்று தேடிப்பார்த்தார். கைப்பற்றி நடந்த அகவை முதிர்ந்த அவரின் அன்புமொழிகளும், ஆர்வமும், எங்களுக்கு உதவத் துடித்த உள்ளமும் புரிந்தது. மாலை மங்கிவிட்டது என்று ஒளி ஓவியர் குறிப்பு கொடுத்தார். எங்கு தேடியும் செருப்பு கிடைக்கவில்லை. அவர் வீட்டில் இருவரும் தேடிப்பார்த்தோம். கடைசிவரை தோல் செருப்பு கிடைக்கவில்லை. அந்தச் செருப்பு குமிழ் ஆணிகள் அடிக்கப்பட்டு அவர் மாடு மேய்க்கப் பயன்படுத்தியது. தா.பழூர், மதனத்தூர், கும்பகோணம் வரை கொள்ளிடக்கரையில் அவர் வந்து மாடுமேய்த்த கதைகளை இடையில் எனக்குச் சொன்னார்.


நேற்று மாலை இந்த இடத்தில்தான் செருப்பை வைத்திருந்தேன் என்று நாயுடு அவர்கள் சத்தியம் செய்தார். அவர் மனைவியார் அண்மையில்தான் மறைந்தார். அந்தச் சடங்கிற்கு வந்தவர்கள் யாரோ எடுத்துச் சென்றிருக்க வேண்டும் அல்லது இரவுபெய்த மழையில் தோல்செருப்புகள் அடித்துச்செல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று திரு. நாயுடு அவர்கள் எனக்கு ஆறுதல்சொன்னார். 

 படப்பிடிப்புக் காட்சி


படப்பிடிப்புக்குழு


படப்பிடிப்புக் குழு


 படப்பிடிப்புக் காட்சி


 படப்பிடிப்புக் காட்சி